Για παϊδάκια στον Παλιό Μονόλιθο

2 11 2008
Παλιός Μονόλιθος

«Παλιός  Μονόλιθος»      

 Ο Μονόλιθος είναι ένα χωριό -ορεινό ας το πούμε γιατί κοιτάζει τη θάλασσα από ψηλά- στη Νοτιοδυτική πλευρά της Ρόδου. Ωραία η διαδρομή κάπου 1-1,5 ώρα από την πόλη και αξίζει να πας όταν βρεθείς στη Ρόδο, το εστιατόριο Παλιός Μονόλιθος άλλωστε είναι από μόνος του ένας γαστρονομικός προορισμός. Προσωπικά την έχω κατατάξει στη λίστα με τις καλύτερες ταβέρνες παραδοσιακού φαγητού και μάλλον την καλύτερη (μακράν) της Ρόδου. Οι ιδιοκτήτες, ο Μανώλης και η Δέσποινα Ηρώνια ανακαίνισαν τελευταία την παλιά οικογενειακή ταβέρνα που λειτουργεί από τις αρχές του 1920. Η Δέσποινα είναι Καστελλοριζιά και εκτός από τις συνταγές του δικού της νησιού μαγειρεύει με μεγάλη επιτυχία όλα τα ροδίτικα φαγητά . Το τηγάνισμά της είναι  αέρινο και όλα τα πιάτα της πανάλαφρα. Οτι δεις παρακάτω το δοκιμάσαμε μια και δυο φορές και όμως φύγαμε χωρίς καθόλου βάρος στο στομάχι. Τι φάγαμε; Θα στα δείξω, και στο λέω, μόνο που τα βλέπω μου τρέχουν τα σάλια.  

λαχανοντολμάδες

λαχανοντολμάδες

τυροκροκ�τες

πιταρούδια με ρεβύθι και με κολοκυθάκι

πιταρούδια με ρεβύθι και με κολοκυθάκι

παντζάρια με σκορδαλιά - η καλύτερη που �χω δοκιμάσει

παντζάρια με σκορδαλιά - η καλύτερη που έχω δοκιμάσει

 Η φωτογραφία είναι χάλια γιατί πέσανε αμέσως μέσα τα πηρούνια. Τέτοια σκορδαλιά δεν είχαμε ξαναφάει ποτέ, με δυσκολία λοιπόν την έβαλα στην άκρη για να τη φωτογραφίσω.

μελιτζανοσαλάτα με τρία τυριά

μελιτζανοσαλάτα με τρία τυριά

μανιτάρια με γ�μιση σκόρδου και καρύδι

μανιτάρια με γέμιση σκόρδου και καρύδι

παϊδάκια

παϊδάκια

 

χαλβάς σιμιγδαλ�νιος

χαλβάς σιμιγδαλένιος

γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού

γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού

Οι λαχανοντολμάδες ήταν εξαιρετικοί, πανάλαφροι και αρωματικοί, ξεχώριζες με ευκολία όλα τα υλικά τους -ήταν καλύτεροι και από της μαμάς μου πρέπει να το ομολογήσω- η μελιτζανοσαλάτα φίνα (Ψητή μελιτζάνα, τρία τυριά λιωμένα, φέτα, κεφαλογραβιέρα και ένα καπνιστό, μπόλικος μαϊντανός και κουκουνάρι, λίγη ντομάτα κομμένη σε κυβάκια) τα μανιτάρια ήταν ψητά και γεμισμένα με μια σάλτσα σκόρδου και καρύδι. Οι τυρομπουκιές ήταν επίσης εκλεκτές, τα πιταρούδια με ρεβύθι και τα πιταρούδια με κολοκύθι τηγανισμένα τέλεια, οι σαλάτες ολόφρεσκες και μυρωδάτες, μα το κορυφαίο ήταν τα παϊδάκια. Ναι τα παϊδάκια που τρώμε σε όλες σχεδόν τις ελληνικές ταβέρνες. Ομως όμοιά τους δεν έχεις ξαναφάει. Με το που δάγκωνες το τρυφερό τους κρέας γέμιζε το στόμα σου ζουμί σα νάτρωγες ντομάτα και ένιωθες ότι ήταν ποτισμένα με αλατάκι. Πρεσαλέ τα λένε οι Γάλλοι αυτά τα αρνάκια που δίνουν κρέας αλατισμένο γιατί τρώνε αλάτι, στο Μονόλιθο είναι ακόμη πιο νόστιμα γιατί γλείφουν το θαλασσινό αλάτι που μένει στα βράχια και τους δίνει μια νοστιμιά απίστευτη. Στο τέλος ήρθε σιμιγδαλένιος χαλβάς και γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού. Τέλειο.

Η ταβέρνα είναι ανοιχτή όλο το χειμώνα τα Σαββατοκύριακα, έχει και ένα ωραίο μεγάλο τζάκι, σε περίπτωση όμως που βρεθείς εκεί μεσοβδόμαδα δεν θα μείνεις νηστικός. Απλά θα φας από το φαγητό της οικογένειας. Αν παλι πας με μεγάλη παρέα μπορείς να τους τηλεφωνήσεις και να κάνεις την παραγγελία σου. (22460-61276)

 

Advertisements




Φθινοπωρινές Διακοπές στη Ρόδο

1 11 2008

Αυτό το ταξίδι στη Ρόδο ήταν το πρώτο προγραματισμένο -μήνες πριν- ταξίδι που έκανα στη ζωή μου. Για να δεσμευτώ μάλιστα είχα αγοράσει και το εισητήριο –ήμουν τυχερή γιατί βρήκα ένα πολύ φτηνό με την Aegean- από την περασμένη άνοιξη. Δεν ξέρω, κάπως γίνεται στη ζωή μου και δεν τα καταφέρνω ποτέ με τον προγραμματισμό, οπότε προτιμώ τα ταξίδια της τελευταίας στιγμής.

 

Ρόδος

Ρόδος

 

Και πέρασα τόσο μα τόσο ωραία!!! Από την Πέμπτη το βράδυ 23 Οκτωβρίου μέχρι το πρωί της Τετάρτης 29, που έφυγα και πήγα κατευθείαν για δουλειά…

Το αδελφάκι μου ζει στη Ρόδο. Είναι ξεναγός, επέλεξε το νησί εδώ και χρόνια και έχει δίκιο. Μπορεί να κουράζεται πάρα πολύ το καλοκαίρι –δεν είναι δα και εύκολο μέσα στον καύσωνα να ανεβοκατεβαίνεις τα σκαλοπάτια της Λίνδου 2 και 3 φορές την ημέρα- αλλά αυτό το μέρος τον αποζημιώνει. Για σκέψου, να φεύγεις από το σπίτι σου με το ποδήλατο και σε πέντε λεπτά να είσαι στη δουλειά σου, π.χ. στο λιμάνι ή στην υπέροχη παλιά πόλη της Ρόδου! Και μόνο οι εικόνες που αντικρύζει καθημερινά αρκούν για να τον κάνουν να νιώθει μεγάλη ευχαρίστηση.  Κι εγώ , λοιπόν, αισθάνομαι εξ αιτίας του πολύ τυχερή.

 

Ρόδος, παλιά πόλη

Ρόδος, παλιά πόλη

 

Δεν βλεπόμαστε πολύ συχνά. Παλιότερα πέρναγε τους χειμωνιάτικους μήνες στην Αθήνα, τώρα όμως ακόμα και το χειμώνα προτιμάει να μένει στο νησί, έτσι «αναγκάζομαι» να πηγαίνω εγώ στη Ρόδο και αυτές οι διακοπές είναι για μένα πάντοτε γιορτή. 

 Προτιμώ να πηγαίνω στο νησί το φθινόπωρο που η δουλειά του αδελφού μου κοπάζει και έχει λίγο χρόνο και για μένα, εξάλλου το καλοκαίρι  η Ρόδος είναι πολύ ζεστή και πολύβουη, ενώ τώρα έχει μια γλύκα άλλο πράγμα.  Η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, ακόμα και Χριστούγεννα έχω κάνει μπάνιο χάρη σε κάποιες Ροδίτισσες κυράδες, που μου «αποκάλυψαν το μυστικό». Περπάταγα κάποτε στην παραλία  μπροστά από το ξενοδοχείο Mediterranean που έμενα τότε, πάνε 5-6 χρόνια νομίζω. Μια παρεούλα από γυναίκες μεγάλης ηλικίας κολυμπάγανε σε κύκλο, συζητάγανε  και κάθε τόσο σκάγανε στα γέλια. Τις ζήλεψα. Καθώς στεκόμουν και τις κοίταζα μου λέει μια από αυτές: «Ελα κοπέλα είναι ωραία»,  «Πολύ θα τόθελα, της απαντάω, αλλά δεν το σκέφτηκα Γενάρη μήνα να φέρω μαγιό». Βάζουνε στα γέλια όλες μαζί και μου φωνάζουνε «έλα με το βρακί κανείς δεν σε βλέπει, μόνες μας είμαστε», «μα ξέρετε δε βλέπω χωρίς γυαλιά, ξαναλέω», «έλα μπες και θα κοιτάμε εμείς για σένα» μου απαντάνε και έτσι κάμφθηκε η αντίστασή μου. Γδύθηκα και έπεσα στο υπέροχο νερό με τα εσώρουχα. Οταν τις πλησίασα μου είπαν ότι αυτή είναι η καθημερινή τους θεραπεία «Εμείς δεν παίρνουμε χάπια για την κατάθλιψη, την πολεμάμε με το κολύμπι. Καλά που μας το μάθανε οι ξένοι, που έρχονται στο νησί μας και κολυμπάνε χειμώνα καλοκαίρι. Δεν ξέραμε τόσα χρόνια τι χάνουμε. Μακάρι να κολυμπούσαν και τα παιδιά μας που ξεροσταλιάζουν στις καφετέριες όλη μέρα με τσιγάρα, καφέδες και σφηνάκια» μου είπανε. Πολύ μεγάλη εντύπωση μου έκαναν τα λόγια τους και δεν τα έχω ξεχάσει από τότε. Το μυστικό λοιπόν στη Ρόδο αν θέλεις να κολυμπήσεις  το χειμώνα είναι να πηγαίνεις μπροστά στο Καζίνο και αν έχει αέρα να προχωράς μετά το Ενυδρείο, από την άλλη πλευρά. Οταν έχει αέρα και κύματα στη μια παραλία, σίγουρα στην άλλη δεν έχει. Το Ενυδρείο (αξίζει να το επισκεφτείς αν βρεθείς στη Ρόδο) βρίσκεται στη βορεινή μύτη του νησιού πάνω πάνω.

Η παραλία μπροστά στο Καζίνο

 

Φέτος κολύμπησα και λιάστηκα στην παραλία μπροστά ο Καζίνο. Ηταν σχεδόν όλες οι μέρες καλοκαιρινές. Τι άλλο θα μπορούσα να ευχηθώ όταν προγραμμάτιζα αυτές τις διακοπές;   Μια επίσκεψη στη Σύμη. Ε, λοιπόν τη χάρηκα κι αυτή! Την επόμενη της άφιξής μου ο κολητός του αδελφού μου, ξεναγός κι αυτός με πήρε μαζί του στην τελευταία ημερήσια κρουαζιέρα που έγινε από τη Ρόδο.

 

 

ΣΥΜΗ

ΣΥΜΗ

 

 

 

Στο λιμάνι της Σύμης

Στο λιμάνι της Σύμης

 

Μα ήταν τέλεια.Υπέροχη η θερμοκρασία, δροσερό το αεράκι (γιατί η Σύμη βράζει το κατακαλόκαιρο) λίγος ο κόσμος, χαλαροί οι νησιώτες. Κάναμε τις βόλτες μας,

 

χταποδάκι με κάπαρη στο Νηρ�α

χταποδάκι με κάπαρη στο Νηρέα

 

Συμιακό γαριδάκι

Συμιακό γαριδάκι

φάγαμε στο Νηρέα (εστιατόριο στην άκρη του λιμανιού, που όμως δεν έλεγε και πολλά πράγματα, ευχαριστήθηκα όμως το Συμιακό γαριδάκι, αυτό έτσι κι αλλιώς είναι φρέσκο και ωραίο) και μετά πήγαμε στο μοναστήρι του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορμίτη στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Καθώς έφτανε το σκάφος και το είδα από μακρυά σκέφτηκα αυτό που θα σκεφτόταν ένας ευαίσθητος αρχιτέκτονας, ότι δηλαδή αυτό το τεράστιο κτίριο είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα βάναυσης παρέμβασης στο φυσικό τοπίο.  Δεν ένιωσα δυστυχώς καμμιά κατάνυξη (που νιώθω π.χ. στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας) αλλά εντυπωσιάστηκα από το ωραίο λαογραφικό μουσείο που υπάρχει μέσα στο μοναστήρι. Εκείνη την ημέρα δεν είχαν ηλεκτρικό οπότε δεν πληρώσαμε εισητήριο. Τα περισσότερα εκθέματα δεν μπορούσα να τα δω με γυμνό μάτι, τόσο σκοτεινά ήταν σε μερικές αίθουσες. Είχα όμως τη φαεινή  ιδέα να τα φωτογραφίσω και ο φακός τα έπιασε!

Παραδοσιακό καφενείο της Σύμης - Τιμολ�ων & Δημήτρης, καφ�ς και μια παρτίδα τάβλι

Παραδοσιακό καφενείο της Σύμης - Τιμολέων & Δημήτρης, φραπές και μια παρτίδα τάβλι

Πώς μαζεύουνε σφουγγάρια

Εδώ θα μάθεις πώς μαζεύουνε σφουγγάρια - στα αγγλικά

Τα πιο σκούρα σφουγγάρια �χουν υποστεί λιγώτερη επεξεργασία με χημικά και είναι πιο ανθεκτικά

Τα πιο σκούρα σφουγγάρια έχουν υποστεί λιγώτερη επεξεργασία με χημικά και είναι πιο ανθεκτικά

Ο Θοδωρής -από οικογ�νεια σφουγγαράδων- μου είπε ότι ήταν στην Αθήνα τσολιάς

Ο Θοδωρής -από Συμιακή οικογένεια σφουγγαράδων- μου είπε όλο περηφάνεια ότι ήταν στην Αθήνα τσολιάς της ανακτορικής φρουράς

Σύμη - Το μοναστήρι του Πανορμίτη

Σύμη - Το μοναστήρι του Πανορμίτη

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - μαγειριό

Λαογραφικό Μουσείο - μαγειριό

 

 

Λαογραφικό Μουσείο σκεύη κουζίνας

Λαογραφικό Μουσείο σκεύη κουζίνας

 

Λαογραφικό Μουσείο - καραβάκια

Λαογραφικό Μουσείο - καραβάκια

 

 

Μπουκάλια με ευχ�ς στο Λαογραφικό Μουσείο

Μπουκάλια με ευχές στο Λαογραφικό Μουσείο

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - κρεβάτα

Λαογραφικό Μουσείο - κρεβάτα

  

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - Σαλόνι

Λαογραφικό Μουσείο - Σαλόνι

Τι άλλο έκανα στη Ρόδο; Βόλτες, βόλτες, βόλτες. Με κάθε ευκαιρία πέρναγα τα τείχη και χανόμουν στα σοκάκια της παλιάς πόλης. Αυτή τη φορά, όμως ανακάλυψα και άλλες ωραίες παλιές γειτονιές (τα μαράζια, όπως τα λένε) έξω από τα τείχη, μια και έμενα στη γειτονιά της Μητρόπολης κοντά στο Στάδιο του Διαγόρα. 

ο παπαγάλος που νιαουρίζει

ο παπαγάλος που νιαουρίζει

 

Το ρολόι στην παλιά πόλη

Το ρολόι στην παλιά πόλη

  

Η ψαροταβ�ρνα του Πιζάνια

Η ψαροταβέρνα του Πιζάνια

 

Besara - Το μπαρ και το εστιατόριο της Σάρας

Besara - Το μπαρ και το εστιατόριο της Σάρας

 

Ο Γιώργος Τρι, ο καλύτερος ξεναγός της Ρόδου, με τη Ρίκη Φιρίκη στην αγκαλιά του και δίπλα η Ελα με το Μαράκι

Ο Γιώργος Τρι, ο καλύτερος ξεναγός της Ρόδου, με τη Ρίκη Φιρίκη στην αγκαλιά του και δίπλα η Ελσα με το Μαράκι

 

 Σάρα και κικιΤΡι (Benetton)

Σάρα και κικιΤΡι (Benetton)

Επίσης έφαγα εξαιρετικά. (Δυστυχώς δεν πρόλαβα να δοκιμάσω την κουζίνα του Rodos Park Suites, που οι φίλοι μου και συνάδελφοι, ειδικοί επί της γαστρονομίας λένε ότι ξεχωρίζει.)  Οπώς πάντα φάγαμε στου Πιζάνια (τα πιο φρέσκα και νόστιμα ψάρια), στην ελληνοϊταλική δημιουργική κουζίνα της Ορνέλα που κατοικοεδρεύει στο εστιατόριο της Σάρας (είναι μια από τις αγαπημένες μου φίλες, αρκεί να σταθείς για λίγο δίπλα της για να γεμίσεις δύναμη και ενέργεια, με άλλα λόγια Σαρα=power) και στον Παλιό Μονόλιθο, το εστιατόριο – αποκάλυψη στο χωριό Μονόλιθος (νότιοδυτικά στο μέσον περίπου του νησιού) που αποτελεί από μόνο του προορισμό!!!  Ηταν όλα εξαιρετικά, θα επανέλθω όμως με περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες.