Μεγάλη Πέμπτη – Ανθισμένο Μεγάλο Χωριό

16 04 2009
Το χωριό μας από το μπαλκόνι του Πριόβολου (Αγνάντι)

Το χωριό μας από το μπαλκόνι του Πριόβολου (Αγνάντι)

Πάσχα, μια ολόκληρη βδομάδα θα μείνω και φέτος στο χωριό και είμαι τόσο χαρούμενη.

΄Ηρθαμε χθες, ήταν βροχερά αλλά σήμερα είναι μεγαλοπρεπής ο ουρανός. Στο ξενοδοχείο μας  (κοινοτικό εξ ου και το μας) «Αντιγόνη», στην πλατεία έχει πλέον δωρεάν πρόσβαση στο Ιντερνετ, νάσου κι εγώ λοιπόν με τη φωτογραφική μηχανή και το λαπτοπ να πίνω τον πρώτο πρωϊνό καφέ.  

Τα πρώτα ανθάκια της ροδιάς μου

Τα πρώτα ανθάκια της ροδιάς μου

Αυτη την είκονα είδα από το παράθυρο μόλις ξύπνησα κι αυτές:

Η ανθισμένη δαμασκηνιά

Η ανθισμένη δαμασκηνιά

Η Χελιδόνα και η Καλιακούδα (που δεν φαίνεται στη φωτογραφία γιατί είναι πάνω από το σπίτι μου) είναι ακόμη χιονισμένες στις κορφές τους

και η κορομηλιά

και η κορομηλιά

Ανθισαν και τα δακράκια. Βγαίνουν σε 2.000μ υψίμετρο. Εχω κι εγώ στο παρτέρι μου, δυο ριζούλες. Τις έφερε ο θείος μου ο Σπύρος μετά από μια βόλτα στο βουνό.

Τα δακράκια στο παρτέρι

Τα δακράκια στο παρτέρι

Ξεπετάχτηκαν και οι τουλίπες της Ανθούλας

Οι τουλίπες της ξαδέρφης μου

Οι τουλίπες της ξαδέρφης μου

Μετά πήρα τους δρόμους για να βγάλω κι άλλες φωτογραφίες. Το Ιντερνετ όμως εδώ σέρνεται, θα τις δείτε λοιπόν μόλις γυρίσω.

Κυρολούλουδα στο παρτέρι του ξενοδοχείου Αντιγόνη

Κυρολούλουδα στο παρτέρι του ξενοδοχείου Αντιγόνη

Λευκές, μώβ, πορτοκαλί, ρόδινες, κίτρινες, κατακόκκινες. Οι τουλίπες είναι οι βασίλισσες της εποχής. Τις φυτέψανε ακόμη και στη ρίζα του ΄μεγάλου πλάτανου στην πλατεία.

Στη ρίζα του πλάτανου

Στη ρίζα του πλάτανου

Στο χωριό μας τις τουλίπες τις λένε κυρολούλουδα και το γκι, αγριοπούρνι.

Αγριοπούρνι στην πλατεία του Μ.Χωριού

Αγριοπούρνι στην πλατεία του Μ.Χωριού

Αυτό εδώ που φωτογράφισα καθόλου άγριο δεν είναι αλλά κι αυτό (τιμητικά) αγριοπούρνι το ονομάζουν.

Ανθισμένη τσιντόνια στο Λαογραφικό Μουσείο

Ανθισμένη τσιντόνια στο Λαογραφικό Μουσείο

 Στην είσοδο του Λαογραφικού Μουσείου -βρίσκεται σε ένα ωραίο παλιό σπίτι που παλιότερα φιλοξενούσε την Οικοκυρική Σχολή του χωριού- μια ολάνθιστη ρόδινη τσιντόνια  σπάει την αυστηρότητα του γκρίζου της ντόπιας  πέτρας.

η καμέλια στην αυλή της Ανεράδας

η καμέλια στην αυλή της Ανεράδας

Φέτος το Πάσχα, ανθισμένη είναι και η καμέλια της Μαρίας της Γιαννάκου στην αυλή της «Ανεράδας»

Οι τουλίπες του Γιώργου στον Αη Θανάση

Οι τουλίπες του Γιώργου στον Αη Θανάση

Στον Αη Θανάση οι τουλίπες και τα άλλα λουλούδια έχουν ανοίξει για τα καλά, γιατί εκεί τα βλέπει ο ήλιος συνέχεια.

Ζουμπούλια στον Αη Θανάση

Ζουμπούλια στον Αη Θανάση

Μωβ Πετούνιες

Μωβ Πετούνιες

Στον Αη Θανάση εκτός από τουλίπες τα παιδιά έχουν φυτέψει -σε γλάστρες και παρτέρια από μεγάλους κορμούς- πετούνιες, μαργαρίτες, κρινάκια και ζουμπούλια, ένα χάρμα είναι να τα βλέπεις πολύχρωμα και ανθισμένα.

Το μονοπάτι κάτω από το σπίτι μου

Το μονοπάτι κάτω από το σπίτι μου

Ολα είναι πράσινα και ανθισμένα αυτή την εποχή ακόμα και τα μονοπάτια και τα σκαλοπάτια που δεν πολυπατιούνται, όπως αυτό που ξεκινάνε πίσω από το Ρολόι και ανεβαίνουν προς τα μεγαλόπρεπα σπίτια των οικογενειών Καναρά και Ντούμα.

Τα ανθισμένα σκαλοπάτια απέναντι από το Ρολόι

Τα ανθισμένα σκαλοπάτια απέναντι από το Ρολόι

Ανθισμένοι είναι ακόμη και οι πέτρινοι τοίχοι, σαν τους κάθετους τοίχους του Patrick Blanc. Σποράκια από λουλούδια και πρασινάδες φωλιάζουν μέσα σε «τσεπάκια» από βρύα και τρυπούλες ανάμεσα στις παλιές πέτρες. Δεν χρειάζονται χώμα, τους αρκεί η υγρασία και το φως της μέρας για να αναπτυχθούν.

"Κάθετοι" κήποι στο Μεγάλο Χωριό

"Κάθετοι" κήποι στο Μεγάλο Χωριό

Ανθισμένος τοίχος πάνω από το Κεφαλόβρυσο

Ανθισμένος τοίχος πάνω από το Κεφαλόβρυσο

Η είσοδος του Κεφαλόβρυσου από το Μυλοκάλανο (στη γέφυρα)

Η είσοδος του Κεφαλόβρυσου από το Μυλοκάλανο (στη γέφυρα)

Φέτος το χειμώνα είχαμε πολλά χιόνια και πολλά νερά. Γέμισαν τα ρέματα και τα ποτάμια. Μακάρι να μπορούσα να σας μεταφέρω και τον ήχο του νερού που τρέχει με δύναμη στο Κεφαλόβρυσο -το ρέμα κάτω από το σπίτι μου- είναι μαγικός.

Το μονοπάτι μέσα στο Κεφαλόβρυσο

Το μονοπάτι μέσα στο Κεφαλόβρυσο





Χριστούγεννα στο Μεγάλο Χωριό

1 01 2009

Ηταν μια γερή ανάσα αυτό το ταξίδι, έμεινα βλέπεις 5 ολόκληρες μέρες.

Η παραμονή των Χριστουγέννων στην Ευρυτανία, όπως και ανήμερα ήταν μέρες λαμπρές με έναν ήλιο δυνατό και παγωμένο γαλανό ουρανό.

Στόλισα τα ξύλινα ζυμωτήρια που έχω βάλει στα παράθυρα, μούφερε κι ο ξάδελφος ένα ελατάκι και το μπήξαμε στο παρτέρι δίπλα στην πόρτα.  

 

dsc01462dsc01464

Πήρα το κλαδευτήρι και την τσουγκράνα  καθάρισα και τα παρτέρια και τις γλάστρες μου από τα ξερά χορτάρια. Ισα που πρόλαβα δηλαδή γιατί την άλλη μέρα το πρωί που άνοιξα την πόρτα είδα αυτό το υπέροχο θέαμα.

8-proi-avli

Το δεντράκι μου ήταν κάτασπρο κιαυτό

dsc01485

Οι μέρες πέρασαν με βόλτες στα χιόνια -ήμουν έκπληκτη σαν μωρό παιδί γιατί τόσα χιόνια δεν είχα ξαναδεί στο χωριό μου και κάθε πρωί περίμενα ανυπόμονα να ξημερώσει για να πεταχτώ έξω- ωραία φαγάκια και προβληματισμένες κουβέντες με φίλους και συγγενείς για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας αυτές τις μέρες.

Το χωριό από την αυλή του Κώστα

Το χωριό από την αυλή του Κώστα

Παρασκευή και Σάββατο χιόνιζε ασταμάτητα

dsc01497dsc01533

 

Εξω από τα σπίτια εμφανίστηκαν γλυκούληδες μικροί Αη-Βασίληδες, όπως αυτός (επάνω) που έφιαξε η ξαδέλφη μου Ανθούλα για την εγγονή της την  Ιωάννα και άλλος ένας τσαχπίνης που συνάντησα έξω από τα Μπακατσέϊκα.

 

 

Τα πράγματα ήταν δύσκολα στο δρόμο, την πρώτη μέρα με δυσκολία καταλάβαινα που βρισκόμουν. Είναι βλέπεις όλα τόσο διαφορετικά όταν τα σκεπάσει το χιόνι

Για όσους έχουν πάει στο Μεγάλο Χωριό της Ευρυτανίας, αυτό είναι το Κεφαλόβρυσο, το αναγνωρίζετε;

dsc01534 dsc01535

dsc01538

Τελικά, εκεί που νόμιζα ότι είχα χαθεί, βγήκε η ξαδέρφη στο μπαλκόνι και με οδήγησε στο σπίτι!!! Θα επανέλθω όμως με φωτογραφίες της επόμενης μέρας.





Για παϊδάκια στον Παλιό Μονόλιθο

2 11 2008
Παλιός Μονόλιθος

«Παλιός  Μονόλιθος»      

 Ο Μονόλιθος είναι ένα χωριό -ορεινό ας το πούμε γιατί κοιτάζει τη θάλασσα από ψηλά- στη Νοτιοδυτική πλευρά της Ρόδου. Ωραία η διαδρομή κάπου 1-1,5 ώρα από την πόλη και αξίζει να πας όταν βρεθείς στη Ρόδο, το εστιατόριο Παλιός Μονόλιθος άλλωστε είναι από μόνος του ένας γαστρονομικός προορισμός. Προσωπικά την έχω κατατάξει στη λίστα με τις καλύτερες ταβέρνες παραδοσιακού φαγητού και μάλλον την καλύτερη (μακράν) της Ρόδου. Οι ιδιοκτήτες, ο Μανώλης και η Δέσποινα Ηρώνια ανακαίνισαν τελευταία την παλιά οικογενειακή ταβέρνα που λειτουργεί από τις αρχές του 1920. Η Δέσποινα είναι Καστελλοριζιά και εκτός από τις συνταγές του δικού της νησιού μαγειρεύει με μεγάλη επιτυχία όλα τα ροδίτικα φαγητά . Το τηγάνισμά της είναι  αέρινο και όλα τα πιάτα της πανάλαφρα. Οτι δεις παρακάτω το δοκιμάσαμε μια και δυο φορές και όμως φύγαμε χωρίς καθόλου βάρος στο στομάχι. Τι φάγαμε; Θα στα δείξω, και στο λέω, μόνο που τα βλέπω μου τρέχουν τα σάλια.  

λαχανοντολμάδες

λαχανοντολμάδες

τυροκροκ�τες

πιταρούδια με ρεβύθι και με κολοκυθάκι

πιταρούδια με ρεβύθι και με κολοκυθάκι

παντζάρια με σκορδαλιά - η καλύτερη που �χω δοκιμάσει

παντζάρια με σκορδαλιά - η καλύτερη που έχω δοκιμάσει

 Η φωτογραφία είναι χάλια γιατί πέσανε αμέσως μέσα τα πηρούνια. Τέτοια σκορδαλιά δεν είχαμε ξαναφάει ποτέ, με δυσκολία λοιπόν την έβαλα στην άκρη για να τη φωτογραφίσω.

μελιτζανοσαλάτα με τρία τυριά

μελιτζανοσαλάτα με τρία τυριά

μανιτάρια με γ�μιση σκόρδου και καρύδι

μανιτάρια με γέμιση σκόρδου και καρύδι

παϊδάκια

παϊδάκια

 

χαλβάς σιμιγδαλ�νιος

χαλβάς σιμιγδαλένιος

γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού

γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού

Οι λαχανοντολμάδες ήταν εξαιρετικοί, πανάλαφροι και αρωματικοί, ξεχώριζες με ευκολία όλα τα υλικά τους -ήταν καλύτεροι και από της μαμάς μου πρέπει να το ομολογήσω- η μελιτζανοσαλάτα φίνα (Ψητή μελιτζάνα, τρία τυριά λιωμένα, φέτα, κεφαλογραβιέρα και ένα καπνιστό, μπόλικος μαϊντανός και κουκουνάρι, λίγη ντομάτα κομμένη σε κυβάκια) τα μανιτάρια ήταν ψητά και γεμισμένα με μια σάλτσα σκόρδου και καρύδι. Οι τυρομπουκιές ήταν επίσης εκλεκτές, τα πιταρούδια με ρεβύθι και τα πιταρούδια με κολοκύθι τηγανισμένα τέλεια, οι σαλάτες ολόφρεσκες και μυρωδάτες, μα το κορυφαίο ήταν τα παϊδάκια. Ναι τα παϊδάκια που τρώμε σε όλες σχεδόν τις ελληνικές ταβέρνες. Ομως όμοιά τους δεν έχεις ξαναφάει. Με το που δάγκωνες το τρυφερό τους κρέας γέμιζε το στόμα σου ζουμί σα νάτρωγες ντομάτα και ένιωθες ότι ήταν ποτισμένα με αλατάκι. Πρεσαλέ τα λένε οι Γάλλοι αυτά τα αρνάκια που δίνουν κρέας αλατισμένο γιατί τρώνε αλάτι, στο Μονόλιθο είναι ακόμη πιο νόστιμα γιατί γλείφουν το θαλασσινό αλάτι που μένει στα βράχια και τους δίνει μια νοστιμιά απίστευτη. Στο τέλος ήρθε σιμιγδαλένιος χαλβάς και γιαούρτι με γλυκά του κουταλιού. Τέλειο.

Η ταβέρνα είναι ανοιχτή όλο το χειμώνα τα Σαββατοκύριακα, έχει και ένα ωραίο μεγάλο τζάκι, σε περίπτωση όμως που βρεθείς εκεί μεσοβδόμαδα δεν θα μείνεις νηστικός. Απλά θα φας από το φαγητό της οικογένειας. Αν παλι πας με μεγάλη παρέα μπορείς να τους τηλεφωνήσεις και να κάνεις την παραγγελία σου. (22460-61276)

 





Φθινοπωρινές Διακοπές στη Ρόδο

1 11 2008

Αυτό το ταξίδι στη Ρόδο ήταν το πρώτο προγραματισμένο -μήνες πριν- ταξίδι που έκανα στη ζωή μου. Για να δεσμευτώ μάλιστα είχα αγοράσει και το εισητήριο –ήμουν τυχερή γιατί βρήκα ένα πολύ φτηνό με την Aegean- από την περασμένη άνοιξη. Δεν ξέρω, κάπως γίνεται στη ζωή μου και δεν τα καταφέρνω ποτέ με τον προγραμματισμό, οπότε προτιμώ τα ταξίδια της τελευταίας στιγμής.

 

Ρόδος

Ρόδος

 

Και πέρασα τόσο μα τόσο ωραία!!! Από την Πέμπτη το βράδυ 23 Οκτωβρίου μέχρι το πρωί της Τετάρτης 29, που έφυγα και πήγα κατευθείαν για δουλειά…

Το αδελφάκι μου ζει στη Ρόδο. Είναι ξεναγός, επέλεξε το νησί εδώ και χρόνια και έχει δίκιο. Μπορεί να κουράζεται πάρα πολύ το καλοκαίρι –δεν είναι δα και εύκολο μέσα στον καύσωνα να ανεβοκατεβαίνεις τα σκαλοπάτια της Λίνδου 2 και 3 φορές την ημέρα- αλλά αυτό το μέρος τον αποζημιώνει. Για σκέψου, να φεύγεις από το σπίτι σου με το ποδήλατο και σε πέντε λεπτά να είσαι στη δουλειά σου, π.χ. στο λιμάνι ή στην υπέροχη παλιά πόλη της Ρόδου! Και μόνο οι εικόνες που αντικρύζει καθημερινά αρκούν για να τον κάνουν να νιώθει μεγάλη ευχαρίστηση.  Κι εγώ , λοιπόν, αισθάνομαι εξ αιτίας του πολύ τυχερή.

 

Ρόδος, παλιά πόλη

Ρόδος, παλιά πόλη

 

Δεν βλεπόμαστε πολύ συχνά. Παλιότερα πέρναγε τους χειμωνιάτικους μήνες στην Αθήνα, τώρα όμως ακόμα και το χειμώνα προτιμάει να μένει στο νησί, έτσι «αναγκάζομαι» να πηγαίνω εγώ στη Ρόδο και αυτές οι διακοπές είναι για μένα πάντοτε γιορτή. 

 Προτιμώ να πηγαίνω στο νησί το φθινόπωρο που η δουλειά του αδελφού μου κοπάζει και έχει λίγο χρόνο και για μένα, εξάλλου το καλοκαίρι  η Ρόδος είναι πολύ ζεστή και πολύβουη, ενώ τώρα έχει μια γλύκα άλλο πράγμα.  Η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, ακόμα και Χριστούγεννα έχω κάνει μπάνιο χάρη σε κάποιες Ροδίτισσες κυράδες, που μου «αποκάλυψαν το μυστικό». Περπάταγα κάποτε στην παραλία  μπροστά από το ξενοδοχείο Mediterranean που έμενα τότε, πάνε 5-6 χρόνια νομίζω. Μια παρεούλα από γυναίκες μεγάλης ηλικίας κολυμπάγανε σε κύκλο, συζητάγανε  και κάθε τόσο σκάγανε στα γέλια. Τις ζήλεψα. Καθώς στεκόμουν και τις κοίταζα μου λέει μια από αυτές: «Ελα κοπέλα είναι ωραία»,  «Πολύ θα τόθελα, της απαντάω, αλλά δεν το σκέφτηκα Γενάρη μήνα να φέρω μαγιό». Βάζουνε στα γέλια όλες μαζί και μου φωνάζουνε «έλα με το βρακί κανείς δεν σε βλέπει, μόνες μας είμαστε», «μα ξέρετε δε βλέπω χωρίς γυαλιά, ξαναλέω», «έλα μπες και θα κοιτάμε εμείς για σένα» μου απαντάνε και έτσι κάμφθηκε η αντίστασή μου. Γδύθηκα και έπεσα στο υπέροχο νερό με τα εσώρουχα. Οταν τις πλησίασα μου είπαν ότι αυτή είναι η καθημερινή τους θεραπεία «Εμείς δεν παίρνουμε χάπια για την κατάθλιψη, την πολεμάμε με το κολύμπι. Καλά που μας το μάθανε οι ξένοι, που έρχονται στο νησί μας και κολυμπάνε χειμώνα καλοκαίρι. Δεν ξέραμε τόσα χρόνια τι χάνουμε. Μακάρι να κολυμπούσαν και τα παιδιά μας που ξεροσταλιάζουν στις καφετέριες όλη μέρα με τσιγάρα, καφέδες και σφηνάκια» μου είπανε. Πολύ μεγάλη εντύπωση μου έκαναν τα λόγια τους και δεν τα έχω ξεχάσει από τότε. Το μυστικό λοιπόν στη Ρόδο αν θέλεις να κολυμπήσεις  το χειμώνα είναι να πηγαίνεις μπροστά στο Καζίνο και αν έχει αέρα να προχωράς μετά το Ενυδρείο, από την άλλη πλευρά. Οταν έχει αέρα και κύματα στη μια παραλία, σίγουρα στην άλλη δεν έχει. Το Ενυδρείο (αξίζει να το επισκεφτείς αν βρεθείς στη Ρόδο) βρίσκεται στη βορεινή μύτη του νησιού πάνω πάνω.

Η παραλία μπροστά στο Καζίνο

 

Φέτος κολύμπησα και λιάστηκα στην παραλία μπροστά ο Καζίνο. Ηταν σχεδόν όλες οι μέρες καλοκαιρινές. Τι άλλο θα μπορούσα να ευχηθώ όταν προγραμμάτιζα αυτές τις διακοπές;   Μια επίσκεψη στη Σύμη. Ε, λοιπόν τη χάρηκα κι αυτή! Την επόμενη της άφιξής μου ο κολητός του αδελφού μου, ξεναγός κι αυτός με πήρε μαζί του στην τελευταία ημερήσια κρουαζιέρα που έγινε από τη Ρόδο.

 

 

ΣΥΜΗ

ΣΥΜΗ

 

 

 

Στο λιμάνι της Σύμης

Στο λιμάνι της Σύμης

 

Μα ήταν τέλεια.Υπέροχη η θερμοκρασία, δροσερό το αεράκι (γιατί η Σύμη βράζει το κατακαλόκαιρο) λίγος ο κόσμος, χαλαροί οι νησιώτες. Κάναμε τις βόλτες μας,

 

χταποδάκι με κάπαρη στο Νηρ�α

χταποδάκι με κάπαρη στο Νηρέα

 

Συμιακό γαριδάκι

Συμιακό γαριδάκι

φάγαμε στο Νηρέα (εστιατόριο στην άκρη του λιμανιού, που όμως δεν έλεγε και πολλά πράγματα, ευχαριστήθηκα όμως το Συμιακό γαριδάκι, αυτό έτσι κι αλλιώς είναι φρέσκο και ωραίο) και μετά πήγαμε στο μοναστήρι του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορμίτη στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Καθώς έφτανε το σκάφος και το είδα από μακρυά σκέφτηκα αυτό που θα σκεφτόταν ένας ευαίσθητος αρχιτέκτονας, ότι δηλαδή αυτό το τεράστιο κτίριο είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα βάναυσης παρέμβασης στο φυσικό τοπίο.  Δεν ένιωσα δυστυχώς καμμιά κατάνυξη (που νιώθω π.χ. στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας) αλλά εντυπωσιάστηκα από το ωραίο λαογραφικό μουσείο που υπάρχει μέσα στο μοναστήρι. Εκείνη την ημέρα δεν είχαν ηλεκτρικό οπότε δεν πληρώσαμε εισητήριο. Τα περισσότερα εκθέματα δεν μπορούσα να τα δω με γυμνό μάτι, τόσο σκοτεινά ήταν σε μερικές αίθουσες. Είχα όμως τη φαεινή  ιδέα να τα φωτογραφίσω και ο φακός τα έπιασε!

Παραδοσιακό καφενείο της Σύμης - Τιμολ�ων & Δημήτρης, καφ�ς και μια παρτίδα τάβλι

Παραδοσιακό καφενείο της Σύμης - Τιμολέων & Δημήτρης, φραπές και μια παρτίδα τάβλι

Πώς μαζεύουνε σφουγγάρια

Εδώ θα μάθεις πώς μαζεύουνε σφουγγάρια - στα αγγλικά

Τα πιο σκούρα σφουγγάρια �χουν υποστεί λιγώτερη επεξεργασία με χημικά και είναι πιο ανθεκτικά

Τα πιο σκούρα σφουγγάρια έχουν υποστεί λιγώτερη επεξεργασία με χημικά και είναι πιο ανθεκτικά

Ο Θοδωρής -από οικογ�νεια σφουγγαράδων- μου είπε ότι ήταν στην Αθήνα τσολιάς

Ο Θοδωρής -από Συμιακή οικογένεια σφουγγαράδων- μου είπε όλο περηφάνεια ότι ήταν στην Αθήνα τσολιάς της ανακτορικής φρουράς

Σύμη - Το μοναστήρι του Πανορμίτη

Σύμη - Το μοναστήρι του Πανορμίτη

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - μαγειριό

Λαογραφικό Μουσείο - μαγειριό

 

 

Λαογραφικό Μουσείο σκεύη κουζίνας

Λαογραφικό Μουσείο σκεύη κουζίνας

 

Λαογραφικό Μουσείο - καραβάκια

Λαογραφικό Μουσείο - καραβάκια

 

 

Μπουκάλια με ευχ�ς στο Λαογραφικό Μουσείο

Μπουκάλια με ευχές στο Λαογραφικό Μουσείο

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - κρεβάτα

Λαογραφικό Μουσείο - κρεβάτα

  

 

 

Λαογραφικό Μουσείο - Σαλόνι

Λαογραφικό Μουσείο - Σαλόνι

Τι άλλο έκανα στη Ρόδο; Βόλτες, βόλτες, βόλτες. Με κάθε ευκαιρία πέρναγα τα τείχη και χανόμουν στα σοκάκια της παλιάς πόλης. Αυτή τη φορά, όμως ανακάλυψα και άλλες ωραίες παλιές γειτονιές (τα μαράζια, όπως τα λένε) έξω από τα τείχη, μια και έμενα στη γειτονιά της Μητρόπολης κοντά στο Στάδιο του Διαγόρα. 

ο παπαγάλος που νιαουρίζει

ο παπαγάλος που νιαουρίζει

 

Το ρολόι στην παλιά πόλη

Το ρολόι στην παλιά πόλη

  

Η ψαροταβ�ρνα του Πιζάνια

Η ψαροταβέρνα του Πιζάνια

 

Besara - Το μπαρ και το εστιατόριο της Σάρας

Besara - Το μπαρ και το εστιατόριο της Σάρας

 

Ο Γιώργος Τρι, ο καλύτερος ξεναγός της Ρόδου, με τη Ρίκη Φιρίκη στην αγκαλιά του και δίπλα η Ελα με το Μαράκι

Ο Γιώργος Τρι, ο καλύτερος ξεναγός της Ρόδου, με τη Ρίκη Φιρίκη στην αγκαλιά του και δίπλα η Ελσα με το Μαράκι

 

 Σάρα και κικιΤΡι (Benetton)

Σάρα και κικιΤΡι (Benetton)

Επίσης έφαγα εξαιρετικά. (Δυστυχώς δεν πρόλαβα να δοκιμάσω την κουζίνα του Rodos Park Suites, που οι φίλοι μου και συνάδελφοι, ειδικοί επί της γαστρονομίας λένε ότι ξεχωρίζει.)  Οπώς πάντα φάγαμε στου Πιζάνια (τα πιο φρέσκα και νόστιμα ψάρια), στην ελληνοϊταλική δημιουργική κουζίνα της Ορνέλα που κατοικοεδρεύει στο εστιατόριο της Σάρας (είναι μια από τις αγαπημένες μου φίλες, αρκεί να σταθείς για λίγο δίπλα της για να γεμίσεις δύναμη και ενέργεια, με άλλα λόγια Σαρα=power) και στον Παλιό Μονόλιθο, το εστιατόριο – αποκάλυψη στο χωριό Μονόλιθος (νότιοδυτικά στο μέσον περίπου του νησιού) που αποτελεί από μόνο του προορισμό!!!  Ηταν όλα εξαιρετικά, θα επανέλθω όμως με περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες.

 





Πάμε μια βόλτα στο λαμπερό παρελθόν της Σιάτιστας

12 10 2008

Πολύτιμη κληρονομιά

τα αψιδωτά παράθυρα του μπας οντά

τα αψιδωτά παράθυρα του μπας οντά

Ενα από τα πιο ωραιότερα σπίτια της Σιάτιστας, το Αρχοντικό Δόλγκηρα διασώθηκε χάρη στις προσπάθειες του συλλόγου «Μαρκίδες Πούλιου» και  αποκαταστάθηκε υποδειγματικά όπως ήταν στην αρχική του μορφή…

ΠΕΡΑΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ,

ΕΙΝΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΔΩ:

 Αρχοντικό Δόλγκηρα – Σιάτιστα