Γλώσσες αχνιστές στο τηγάνι και σούπα λαχανικών

14 01 2012

Ενα μήλο Τριπόλεως, ένα κυδώνι, μερικά κυβάκια κολοκύθας (τα υπόλοιπα μπήκαν κατ’ευθείαν στην κατάψυξη), τέσσερα κάστανα, ένα πράσο, ένα κλαδάκι σέλινο, μια χούφτα αρακάς κι ένα μπουκετάκι μπρόκολο, όλα μαζί στην κατσαρόλα και σε χαμηλή φωτιά να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν.

Για άρωμα λίγη πιπεριά καπνιστή (μπούκοβο), μια σταλιά φρέσκο δενδρολίβανο, 2 γαρύφαλλα και ένα ξυλάκι κανέλα. Τα σκληρά, τα έβαλα  μαζί με τα κουκούτσια του κυδωνιού στη σίτα-παραμάνα του τσαγιού.

Νερό να τα σκεπάσει και βράσιμο σε χαμηλή φωτιά σκεπασμένα μέχρι να μαλακώσουν, τα λαχανικά. Α, ναι και αλατοπίπερο.

Τα κάστανα, σκέφτηκα να τα χαράξω και να τα ρίξω με τη φλούδα αλλά ήταν ολόφρεσκα – τα είχα πάρει κι αυτά το πρωί από τη (βιολογική) αγορά των παραγωγών  στην Κυψέλη- και η φλούδα τους έφυγε πολύ εύκολα.

Οταν βράσανε, έγινε μια σούπα πεντανόστιμη, σκέφτομαι όμως ότι θάταν πιο ισορροπημένη η γεύση της με λιγότερο κυδώνι (ή έστω πιο ψιλοκομμένο) και οπωσδήποτε περισσότερα κάστανα  που δίνουν πλούτο, σα να τρως κρέας. Και το ζουμί της καταπληκτικό, μμμ!!! (Α, ναι στη φάση αυτή «ψάρεψα» τα κάστανα και τους έβγαλα την εσωτερική φλούδα.)

Ομως σήμερα με το ψάρι, τα ήθελα λιωμένα τα λαχανικά, τα χτύπησα λοιπόν με το μπλέντερ – ράβδο μέσα στην κατσαρόλα.

Εντωμεταξύ οι γλώσσες (Καλλιμάνη, είναι οι πιο νόστιμες κατεψυγμένες που έχω δοκιμάσει) ήταν από το πρωί στο ψυγείο σε μαρινάδα. Αφού ξεπάγωσαν τις έβαλα να μαριναριστούν σε χυμό από μισό γκρέιπφρουτ, δύο μανταρίνια, μισό λεμόνι και λίγο χυμό ροδιού.

Και μετά στο τηγάνι (Τεφάλ) να αχνιστούν για μερικά λεπτά, -γυρίζουμε τα φιλέτα μια δυο φορές να πάρουν μια βράση και από τις δυο πλευρές- με ελάχιστο λάδι, δύο τρεις  κουταλιές μαρινάδας, δύο φυλλαράκια φασκόμηλο και μια ιδέα φλισκούνι (μέντα Ηπειρώτικη). Αν δεν έχετε στον κήπο σας, προτείνω μια βόλτα μέχρι τον οίκο τσαγιών Madras (www.madras.gr) στον Πειραιά που έχει τα καλύτερα.

Αυτό ήταν. Και μετά στα πιάτα με μερικές σταγόνες αγουρέλαιο.  Γεύση; Απολαυστική. Είχα πολύ καιρό να μπω στην κουζίνα, όμως το ευχαριστήθηκα σήμερα το μαγείρεμα. Όπως πάντα δηλαδή και από την πρώτη στιγμή που έβαλα κάτω την κολοκύθα και την έκανα κομμάτια. 🙂





Μους Λεμόνι

13 12 2008

Το μους λεμόνι της Τζ�νης

Το μους λεμόνι της Τζένης

 Δεν είχα καμμία διάθεση να γιορτάσω τα γενέθλιά μου φέτος. Αλλά το ταξίδι-αστραπή της αγαπημένης μας Ευγενίας που ήρθε για 2 μέρες στην Αθήνα, στάθηκε αφορμή την Παρασκευή το βράδυ να μαζευτούμε μερικοί φίλοι στο σπίτι μου. Φυσικά δεν είχα καμμιά διάθεση να φιάξω τούρτα και να ανάψω κεράκια. Ενα μπολ με μους λεμόνι ήταν ότι έπρεπε μετά τα κεμπάπ.

 Η συνταγή της Τζένης λέει:

 

1 μεγάλο πακέτο τυρί Philadelphia light ή 1 ½ μικρό

½ κουτί γάλα ζαχαρούχο

½ κιλό στραγγιστό γιαούρτι  ( λιπαρά 2% )

Κάτι λιγώτερο από 1 φλ. χυμό λεμόνι και το ξύσμα από 1 λεμόνι (βιολογικό)

(Εγώ έβαλα 2 μικρά  Philadelphia light, 1 κουτί γάλα ζαχαρούχο, 1 κιλό γιαούρτι, 1 ½ φλ. χυμό και ξύσμα από 2 λεμόνια και έγινε τέλειο).  

Χτυπάς καλά το τυρί με το μίξερ χειρός, προσθέτεις το γάλα και συνεχίζεις να χτυπάς για να ανακατευτούν καλά. Προσθέτεις το χυμό λεμονιού και ανακατεύεις, στη συνέχεια προσθέτεις  λίγο λίγο και το γιαούρτι (καλό είναι να το αφήσεις λίγη ώρα να στραγγίσει σε ένα τούλι) αν ακατεύοντας με ένα κουτάλι και στο τέλος ρίχνεις και το ξύσμα. Το γλυκάκι χρειάζεται να μείνει στο ψυγείο μερικές ώρες για να κρυώσει καλά. Είναι πολύ δροσιστικό και ευχάριστο ειδικά μετά από ψαρικά ή λιπαρό φαγητό.

(Μια «κολασμένη» παραλλαγή –που μόλις ανακάλυψα- είναι με ψίχουλα από μελομακάρονο…)

Μους λεμόνι με ψίχουλα από μελομακάρονο

 Δεν προλάβαινα να μαγειρέψω.

Το φαγητό το παράγγειλα στον Σινάν, τον Κούρδο της γειτονιάς μου, που έχει ένα εξαιρετικό ψητοπωλείο, τη «Μικρά Ασία», Μοσχονησίων 20 & Θήρας κοντά στην πλατεία Αμερικής. Τα φιλαράκια μου γλύφανε τα δάχτυλά τους και πολύ ευχαριστήθηκα. Αρχίσαμε με καυτερό εζμέ (ντομάτα, κόκκινη πιπεριά, μαϊντανό και κρεμμύδι , όλα ψιλοκομμένα και ραντισμένα με ροδόνερο), τζατζίκι με δυόσμο, μελιτζανοσαλάτα και χούμους (λιωμένα ρεβίθια, κρεμμύδι, ταχίνι και λαδολέμονο)

Τυριά, χούμους, μελιτζανοσαλάτα, τζατζίκι και εζμ�

Τυριά, χούμους, μελιτζανοσαλάτα, τζατζίκι και εζμέ

Συνεχίσαμε με παστουρμαδόπιτες Καισάρειας και ανατολίτικα τυροπιτάκια, μια τεράστια σαλάτα με ψιλοκομένα λαχανικά, κάπαρη, χυμό λεμονιού (πασπαλισμένη με σουμάκι), 3 διαφορετικά είδη κεμπαπ : ΄Αντανα –είναι το πιο απλό-,  μελιτζάνα κεμπάπ με κομάτια μελιτζάνας περασμένα στο σουβλάκι εναλλάξ με μπιφτέκια και το μελωμένο Μπεϊ ντί (αχ γιαβρί μου) που είναι μπιφτέκι με κασέρι και ντομάτα τυλισμένο μέσα σε σπιτικό φύλλο, ψημένο  και περιχυμένο με καυτερούτσικη σάλτσα ντομάτα και λιωμένο βούτυρο και γιαούρτι σακούλας πασπαλισμένο με φυστίκι από δίπλα . Μαζί με όλα αυτά μας έφερε ο Σινάν και πιλάφι με ρεβύθια, ντομάτες και πιπεριές ψητές στα κάρβουνα και πίτες βεβαίως. Ηπιαμε και ένα υπέροχο βιολογικό κόκκινο κρασί Νεμέας, το «Γνώθι Σαυτόν» που έφερε η Μαρία (αν το βρεις δοκίμασέ το οπωσδήποτε)  και γιαυτούς που θέλανε λευκό (γιατί περί ορέξεως ουδείς λόγος) ανοίξαμε το Πύργος Ιουλία (Chardonnay 100%  του Λαζαρίδη από την περιοχή της  Δράμας), το αγαπημένο του Φάνη. Κι αφού ξεπλύναμε τον ουρανίσκο μας με μους λεμόνι, συνεχίσαμε με τα προφιτερόλ του Τερκενλή που έφερε ο Ηλίας. Και από σήμερα δίαιτα, τα Χριστούγεννα φτάνουν.

 

Παστουρμαδόπιττες Καισαρείας

Παστουρμαδόπιττες Καισαρείας

 

 

 

Μπεϊντί Κεμπάπ

Μπεϊντί Κεμπάπ

Πιλάφι με ρεβύθια

Πιλάφι με ρεβύθια

 

΄Αδανα κεμπάπ & κεμπάπ με μελιτζάνα

΄Αδανα κεμπάπ & κεμπάπ με μελιτζάνα

σαλάτα

σαλάτα

  

 

 

Η σούπα της σαλάτας

Η σούπα της σαλάτας

  

 

 

Το προφιτερόλ του Τερκενλή

Το προφιτερόλ του Τερκενλή

 Και να μην το ξεχάσω. Η σαλάτα περίσσεψε, καθώς και τα καρότα και τα αγγουράκια που είχα κόψει σε μπαστουνάκια για να βουτάμε στα ντιπ. Σήμερα, λοιπόν, έριξα όλα μαζί τα λαχανικά στην κατσαρόλα μαζί με μπόλικα μπαχαρικά και έκανα μια ωραία σούπα που την πέρασα από το μούλτι. Επειδή μου βγήκε κάπως ξινούτσικη (είχε και κάπαρη βλέπεις) πρόσθεσα και ένα μπολ κολοκυθόσουπα με πράσο που είχε μείνει στην κατάψυξη και το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο. Τη σέρβιρα καυτή με μια γενναία κουταλιά κατσικίσιο γιαούρτι σε κάθε πιάτο και τριμένο λαδοπαξίμαδο Κυθήρων. Είναι τέλειο να ρουφάς κρύο και ζεστό μαζί με τραγανό παξιμαδάκι.

 





Cullen Skink με Πανγκάσιο;

10 10 2008

΄Ασε καλύτερα…

Cullen Skink λένε ένα παραδοσιακό σκωτζέζικο φαγάκι, που γίνεται με Finnan haddie (haddock) ένα είδος καπνιστού μπακαλιάρου – να το ξεκαθαρίσουμε  πήρε το όνομά του από το Findon ένα ψαροχώρι κοντά στο Aberdeen και   όχι από τη Φινλανδία που είχε πάρει κάπου κάποτε το μάτι μου. Μου το θύμισε η heart ‘nsoul και είπα να το φιάξω. Για πρώτη φορά. Ομως έκανα δυο λάθη. Το ένα είναι ότι αντί να ξεκινήσω με τη βασική συνταγή (μόνο ψάρι, κρεμμύδι, πατάτες, γάλα και βούτυρο), είπα να κάνω απ’ευθείας μια πειραγμένη που δεν μου βγήκε τόσο καλή.  Το δεύτερο λάθος είναι ότι αντί για (φρέσκο) μπακαλιαράκι που δεν βρήκα έβαλα φιλέτο ενός ψαριού που ακούει στο παράξενο όνομα πανγκάσιο. Το δοκίμασα για πρώτη φορά αλλά μάλλον δεν θα το ξανακάνω. (* Μήπως ξέρεις ιταλικά; Αν ναι, δες στο τέλος κάτι που βρήκα στο Ιντερνετ και πες μας τι λέει. Ιταλίδες νοικοκυρές ψάχνονται και ρωτάνε τι είναι αυτό το πανγκάσιο που βρήκανε στο σούπερ μάρκετ. Εμένα με τις λίγες γνώσεις μου πάντως δυσοίωνη μου φάνηκε η απάντηση)

Τι έκανα; Πρώτον το «κάπνισα». Μια μέθοδο  για να καπνίσεις κάτι στο σπίτι μου είχε πει προ καιρού ο Ζερόμ Σερ (τόκανε μπροστά μου), ο υπέροχος γάλλος σεφ του Πιλ Πουλ: Βάζεις στον πάτο μιας κατσαρόλας λίγο (καθαρό) πριονίδι κατά προτίμηση από καρυδιά, καστανιά, πεύκο  ή συκιά, από πάνω ακουμπάς μια σχαρίτσα και πάνω της βάζεις τα κομμάτια που θέλεις να καπνίσεις (κρέας, μπιφτέκια, φουα γκρα, ή ότι άλλο θέλεις). Καπακώνεις την κατσαρόλα και τη βάζεις στη φωτιά για λίγα λεπτά (3-4 το πολύ) Το πριονίδι καίγεται και καπνίζει, το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό αλλά εμένα δεν μου φαίνεται και πολύ εύκολο. Προτιμώ τη λύση του τσαγιού που έμαθα μια μέρα που ήμουν στο Madras. Μια κυρία μας είπε ότι αγοράζει  Lapsang Souchong μόνο και μόνο για να καπνίζει το φρέσκο σολομό πριν τον ψήσει.  Το έκανα αμέσως και έγινε τέλειο. Φιάχνεις ένα δυνατό καπνιστό τσάι, το αφήνεις να κρυώσει και βάζεις το ψάρι να μαριναριστεί για 2-3 ώρες ή περισσότερο.

Πάμε τώρα στο πανγκάσιο και στο Cullen Skink. Στη φωτογραφία βλέπεις όλα τα υλικά που χρησιμοποίησα, λείπει μόνο το βούτυρο και το κρεμμυδάκι ενώ το επιπλέον που πρόσθεσα στη σκωτσέζικη συνταγή  είναι το καλαμπόκι. Πρώτα έβρασα τις πατάτες μέσα σε αλατόνερο μαζί με 2 φυλλαράκια δάφνης και κόκκους πιπεριού. Τις στράγγισα και τις έλιωσα με το πηρούνι. Επειδή ήμουν ανυπόμονη δεν μπορούσα να περιμένω να μαριναριστεί το ψάρι. Εφιαξα, λοιπόν, ένα νεροπότηρο δυνατό καπνιστό τσάι (με Lapsang Souchong φυσικά), το άφησα να κρυώσει  και έβαλα το φιλέτο να βράσει 4-5 λεπτά μέσα στο τσάι μαζί με το ψιλοκομένο κρεμμυδάκι και ένα μικρό φύλλο δάφνης. Εβγαλα το ψάρι σε ένα πιάτο και το μάδησα σε κομμάτια. Αφησα το ζουμί να βράσει περίπου ένα τεταρτάκι, πέταξα τη δάφνη, πρόσθεσα μερικούς κόκκους μαύρο πιπέρι και ένα ποτήρι γάλα. Οταν πήρε βράση έριξα πάλι το ψάρι, τις λιωμένες πατάτες και τους σπόρους από μισό καλαμπόκι βρασμένο .  Από πάνω έτριψα μπόλικο μαύρο πιπέρι και έριξα μια τούφα ψιλοκομένο μαϊντανό. Ετοιμη η παχουλή σουπίτσα. Οι Σκωτσέζοι την περιχύνουν και με μερικά κομματάκια φρέσκο βούτυρο που λιώνει μέσα στην καυτή σούπα. Δεν το έκανα (για ευνόητους λόγους) , ίσως όμως το χρειαζόταν για να μελώσει.  Κάτι μου έλειπε γευστικά. Πάνω στην ώρα ήρθε και ο καλός μου καταπεινασμένος. Δεν του είπα τίποτα, τον έβαλα να τη δοκιμάσει. Δεν καταλάβαινε τι τρώει, απέρριψε το καλαμπόκι και το μαϊντανό (τάβγαζε στην άκρη, τι παιδί κιαυτό…) και όταν του είπα ότι υπάρχει και ψάρι που κολυμπάει  εκεί μέσα ήθελε να του στίψω και λεμόνι. Μπλιάχ. Ετσι, το έφαγε όμως μαζί με φετούλες ψωμιού που τις έψησα στην τοστιέρα για να γίνουν τραγανές. Το περίεργο είναι ότι του θύμισε κάτι χαρακτηριστικό στη γεύση της ψαρόσουπας που έφιαχναν η μάνα του και η γιαγιά του και που τότε δεν την έτρωγε ποτέ. Εφευγε από το σπίτι όποτε έβραζαν ψαρόσουπα. Οση ώρα τρώγαμε ψάχναμε να βρούμε τι κοινό μπορεί να είχε  η ψαρόσουπα της γιαγιάς Μαρίας με το Cullen Skink, αλλά δεν βρήκαμε. Υποθέτω ότι βάζανε δάφνη που έχει πολύ χαρακτηριστική γεύση γιατί τσάι καπνιστό το αποκλείω. Τι να πω;

Την επόμενη φορά πάντως θα το φιάξω παραδοσιακά. Με φρέσκο μπακαλιάρο (που θα τον μαρινάρω στο καπνιστό τσάι) κρεμμύδι, γάλα (πλήρες) και πιο πολλές πατάτες για να γίνει ακόμα πιο παχουλό το φαγάκι. Ούτε δάφνες ούτε μαϊντανούς. Αντε το πολύ πολύ να τρίψω μια ιδέα μοσχοκάρυδο…

Δες τώρα και αυτό που σούλεγα για το πανγκάσιο:

Il Pangasio viene allevato in particolare in 3 Provincie del Vietnam,
An Giant, Can Tho e Dong Thap utilizzando le acque del delta del
Mekong.
È un fiume che subisce inquinamento industriale soprattutto da altri
Paesi.
Attraversa infatti, prima di raggiungere il Vietnam, la Cina, Myanmar,
Tailandia, Laos e Cambogia.
La Cina ha già costruito sul fiume 3 dighe, ed altre 8 sono in costruzione.
In futuro quindi la disponibilità idrica del fiume sarà legata
alla quantità di energia necessaria in Cina.
Lungo il fiume insistono 203 aree industriali. Il 70% di queste non
hanno un sistema di smaltimento centrale ed anche il 90% di tutte
le fattorie scaricano le loro acque nellambiente circostante senza
alcun trattamento.
Il livello di Arsenico, metallo pesante estremamente tossico e responsabile
della breve durata di vita del popolo vietnamita, (provoca
tumori, e purtroppo per loro è presente anche in concentrazioni
molto alte nellacqua potabile) è presente in altissime concentrazioni
nelle acque del Mekong (minimo 1 microg/l, max 845-
media 39 microg/l Dati su internet)

 ————

Li ho visti anch’io al supermercato, ma non sapendo cosa fossero ho provato a fare una ricerca su Internet e ho scoperto che il pangasio è il pescegatto africano! E’ vero o ho preso un abbaglio?
Immagino che sia buono, ma dopo aver scoperto che cos’era non mi sembrava più tanto invitante!!!!

Αντιγράφω την απάντηση της Ρομπέρτας που ήρθε με e-mail:
 
Ciao Kiki.

Kala, afto pou grafi sta italika den ine katholou kalo. Lei oti afto to psari zii sto potami Mekong to opio ine iemato arsenico, den ksero pos to lete esis, alla ine to xirotero dilitirio pou iparxi. Logo ton ergastirion (230) pou petane ta aporimatatous mes ta neratou. Ine karkinogono ke apo tous protous logous tis short life tou laou in Vietnam.
Tora lipon, sintages me afto to psari….

Filia. R.





Σούπα με Μπακαλιάρο και Λαχανικά

5 10 2008

Ενα γρήγορο και εύκολο φαγάκι θα «μαγειρέψω»  σήμερα στο μπλογκ μου γιατί είμαι πολύ βιαστική. Το φάγαμε χθες με τη μάνα μου, η συνταγή είναι της θείας Ολυμπίας, την έχει από μια γειτόνισσά της από τα Φιλιατρά. Η Ολυμπία είναι πρώτη ξαδέρφη της γιαγιάς μου της Κωστάντως, πολύ μικρότερή της βέβαια (η γιαγιά μου πέθανε το Δεκέμβριο του ’93 σε ηλικία 102 ετών) αλλά πέρασε τα ενενήντα κι αυτή αν δεν κάνω λάθος και της αρέσει να κάνει παρέα με νεώτερους και μεγαλύτερούς της εξίσου όπως μούλεγε στο τηλέφωνο χθες με την ευκαιρία της κουβέντας για τον μπακαλιάρο. Μας τηλεφώνησε την ώρα που τρώγαμε για να μάθει αν έγινε καλό το φαγητό και αν μας άρεσε αυτή η παραλλαγή. Η μαμά μου βέβαια προτιμά τη δική της συνταγή, που θα την μαγειρέψω κι εκείνη μια άλλη μέρα.  Πεντανόστιμη είναι, αλλά βρε παιδί μου θέλει πολύ ψωμί για να την ευχαριστηθείς κι εγώ το αποφεύγω.

Εχουμε λοιπόν και λέμε, ξαλμυρίζεις καλά καλά τον μπακαλιάρο και κόβεις τα λαχανικά σε μικρούς κύβους. Βάζεις ότι έχεις, σέλινο, καρότο, κολοκυθάκι, κρεμμυδάκια, πατάτες -θα έβαζα και φασολάκια αν είχα-, τα πάντα χωράνε σε ένα τέτοιο φαγάκι. Βάζεις τα λαχανικά να βράσουν, αλατοπιπερώνεις, ρίχνεις λίγο λαδάκι και ακουμπάς από πάνω προσεκτικά τα κομμάτια του ξαρμυρισμένου μπακαλιάρου. Δεν θέλει και  πολλή ώρα να βράσει (αν τον ξεχάσεις στη φωτιά σφίγγει και τα λαχανικά ανοστεύουν) Μόλις ετοιμαστεί τραβάς την κατσαρόλα από τη φωτιά και ρίχνεις 2 κουταλιές της σούπας αλεύρι που έχεις εντωμεταξεί  διαλύσει καλά καλά σε ένα ποτήρι νερό. Κουνάς την κατσαρόλα να πάει παντού, (προσοχή δεν θέλει ανακάτεμα για να μη διαλυθεί το ψάρι)  την ξαναβάζεις στη φωτιά (πολύ χαμηλή) να δέσει το φαγητό και να φύγει η αλευρίλα. Τέλος χτυπάς χυμό λεμονιού με λίγο λάδι και το ρίχνεις κι αυτό στην κατσαρόλα.  Την ξανακουνάς καλά και νάτο έτοιμο το πεντανόστιμο φαγάκι.  Της μαμάς μου της βγήκε τύπου σούπα (κρεμώδης όχι υδαρής) γιατί δεν υπολόγισε καλά το νερό, της έπεσε παραπάνω, ενώ η θεία Ολυμπία το κάνει με λιγώτερα υγρά και γίνεται μπακαλιάρος με λαχανικά. Η εκδοχή της σούπας, πάντως, μου άρεσε πάρα πολύ.

Α ναι και να μην ξεχάσω την πρακτική συμβουλή: Ξαρμυρίζεις περισσότερο μπακαλιάρο από όσο χρειάζεσαι, τον χωρίζεις σε μερίδες και τον βάζεις στην κατάψυξη για να τον μαγειρέψεις την επόμενη φορά που θα βιάζεσαι.





Κολοκυθόσουπα με Mήλο και Kαρότο

5 10 2008

Η φίλη μου η Ελένη μου έκανε δώρο την περασμένη εβδομάδα ένα υπέροχο μικρούτσικο γουδί από πορσελάνη ειδικό για να τρίβεις μπαχαρικά ή σκόρδο. Είπα λοιπόν να το εγκαινιάσω. Ετριψα ξερό κόλιανδρο και μετά χτύπησα όλα μαζί  τα αγαπημένα μου μπαχαρικά (πιπέρι σετσουάν, γαρίφαλα, κανέλα, γλυκάνισο και αστεροειδή γλυκάνισο) Πρόσθεσα και λίγο μαύρο πιπέρι τριμένο στο μύλο και ½ κουταλάκι του γλυκού μπούκοβο χαλέπικο (καυτερούτσικο και γυαλίζει, είναι  περασμένο με λάδι μου είπαν τα κορίτσια στον Μανδραγόρα, το μπαχαράδικο του Γιάννη Βασιλόπουλου στον Πειραιά). Ετοιμο λοιπόν το μείγμα. Τι θα το κάνω; Θα φιάξω μια παραλλαγή   της γνωστής κολοκυθόσουπας της Ρομπέρτας.  Στην κατσαρόλα μαζί με τα κομμάτια της κολοκύθας και το ψιλοκομένο μπέικον (που έχω τσιγαρίσει ελαφρά προηγουμένως σε ένα τηγανάκι για να λιώσουν τα λίπη) προσθέτω 2 μήλα και 4 καρότα κομένα σε μικρά κομμάτια. (Αν έχω προσθέτω και ένα κυδώνι) Ρίχνω λίγο νερό, το μείγμα των μπαχαρικών και τα αφήνω να βράσουν σε χαμηλή φωτιά. Αν θέλεις να μασουλάς λίγο καροτάκι σερβίρεις τη σούπα όπως είναι,  αλλιώς την περνάς από το μούλτι να πολτοποιηθούν όλα μαζί τα υλικά. Την ξαναβάζω για 2-3 λεπτά στη φωτιά και σερβίρω με λίγες σταγόνες κρέμα γάλακτος (με 3% λιπαρά) ή ακόμα καλύτερα με μια κουταλιά της σούπας γιαούρτι κατσικίσιο κατά προτίμηση. Είναι μια σουπίτσα υπέροχη. Είπαμε η κολοκύθα είναι σαν άγραφο χαρτί, το μήλο την κάνει κάπως ξινούτσικη και το καρότο της χαρίζει γλύκα. Με το μπέικον γίνεται πιο στρογγυλή, με τα μπαχαρικά πιο πλούσια, το γιαούρτι τη δροσίζει  και ο ψιλοκομμένος μαϊντανός της χαρίζει την απαραίτητη φρεσκάδα στο τέλος.

με γιαούρτι

με γιαούρτι

 

με κρμα light

με κρέμα light

 





Κινέζικη Σούπα με Κοτόπουλο και Καλαμπόκι

27 09 2008

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τι όμορφη που ήταν η Αθήνα το πρωί!

 

 

Μια φθινοπωρινή ημέρα ήταν σήμερα με τα όλα της, το αεράκι της, τη δροσιά της και έναν χλωμό ήλιο να παίζει κρυφτό με τα σύννεφα στον ουρανό. Πήρα τους δρόμους από νωρίς, Σάββατο βλέπεις, ημέρα για τη λαϊκή και μετά ψάξιμο στα βιβλιοπωλεία και μια βόλτα στο Μοναστηράκι.  Ο κόσμος λίγος, σαν Αύγουστος ένα πράγμα. Υποψιάζομαι ότι οι Αθηναίοι με το που έληξε η απεργία των τελωνειακών και βρήκανε βενζίνη γέμισαν τα ρεζερβουάρ και ξεχύθηκαν στις εξοχές. Καλά, λοιπόν, καλύτερα για μας που μείναμε εδώ. Περπάτησα με κέφι από το Κολωνάκι μέχρι το Πανεπιστήμιο και από κει κατέβηκα Αθηνάς, Ψυρρή, Μοναστηράκι.

Tonic Essentials, οδός Παλλάδος, Ψυρρή

Tonic Essentials, οδός Παλλάδος, Ψυρρή

Γκαράμ μασάλα, κόλιανδρο, ξύλα κανέλλας, μείγμα 5 μπαχαρικών (5 spice powder), ανθό αλατιού από τη Βρετάνη και σαλέπι. Αυτά ήταν τα ψώνια μου σήμερα από το «Elixir» το ωραίο μπαχαράδικο της Ευριπίδου.  Και από κεί κατέβηκα στην οδό Παλλάδος, στο “Tonic Essentials”,  το αγαπημένο μου μαγαζάκι στου Ψυρρή με τα αγνά καλλυντικά και τα αρώματα από αιθέρια έλαια λουλουδιών από μικρές ιταλικές και γαλλικές οικοτεχνίες. Πήγα για να αγοράσω σαπούνια. Ωραία  χειροποίητα σαπούνια από αγνό ελαιόλαδο που τα φιάχνουν σε μια μικρή οικογενειακή σαπωνοποιία στη Μάνη κοντά στο Μυστρά.  Εχει σαπούνια με δενδρολίβανο, λεβάντα, κανέλα, πέταλα από τριαντάφυλλα, γλυκάνισο, τρίματα μαστίχας, δαφνέλαιο,βρώμη και σιτάρι που είναι εξαιρετικά για την επιδερμίδα αλλά και για λούσιμο, ενώ έχουν ετοιμάσει και ένα ακόμη με ελαιόλαδο και κατράμι κατάλληλο για δερματίτιδες. (Με μαστίχα, με δαφνόφυλλα, με τριαντάφυλλο, με βανίλια και σουσάμι, τα πιο  αγαπημένα μου.) Αν, μάλιστα, θέλεις μεγαλύτερες ποσότητες μπορείς να παραγγείλεις και άλλους δικούς σου συνδυασμούς. Στο Tonic Essentials υπάρχουν και άλλα προϊόντα περιποίησης και αρώματα σώματος και χώρου από μικρές γαλλικές και ιταλικές οικοτεχνίες, όπως οι Ponte Vecchio, Esteban, Lisa Simon και Le Pere Peletier.  (Με μαστίχα, με δαφνόφυλλα, με τριαντάφυλλο, με βανίλια και σουσάμι, τα πιο  αγαπημένα μου.)

Και από το  Tonic Essentials τράβηκα για το «ζείδωρον» γωνία Τάκη και Αγίων Αναργύρων για τσίπουρα με τις φιλενάδες μου.

Μέχρι νάρθουν οι φίλες μου άρχισα να ξεφυλλίζω το καινούργιο μου απόκτημα, το εξαιρετικό βιβλίο του Βαγγέλη Δρίσκα «Κινέζικη Κουζίνα». Ο Βαγγέλης ταξίδεψε, δοκίμασε την αυθεντική κινέζικη κουζίνα, έκανε έρευνα και μας παρουσιάζει το απόσταγμα των βασικών αρχών μιας από τις μεγαλύτερες και αρχαιότερες κουζίνες του κόσμου. Με εντυπωσιακές φωτογραφίες του Ανδρέα Ευσταθίου που έχει επίσης επιμεληθεί την έκδοση, η «Κινέζικη Κουζίνα» του Δρίσκα κάνει τα δύσκολα εύκολα. Είναι η ιδανική εισαγωγή για να αρχίσουμε να μαγειρεύουμε κινέζικα γιατί τάχει όλα και απλά: Τεχνικές, σκεύη, υλικά (και το καλύτερο: μας λέει και τι υποκατάστατα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χωρίς να αλλάξει και πολύ η γεύση) και τέλος ένα σωρό συνταγές που σου ανοίγουν την όρεξη με τις φωτογραφίες τους. Το τελευταίο κεφάλαιο του ωραίου βιβλίου είναι γαστρονομικο – ταξιδιωτικό, ο καλός μάγειρος –και δάσκαλος από τους καλύτερους-  μας ταξιδεύει στο Πεκίνο. Ποιος θα μπορούσε να το κάνει καλύτερα;

Πρώτη πρώτη θα φιάξω την αγαπημένη μου σουπίτσα με κοτόπουλο και καλαμπόκι. Την έτρωγα πολύ συχνά από τα χεράκια του Αν στο Tai Pai, το εστιατόριο του Dr Ma  στο Αννόβερο, θα σου πω, όμως, άλλη φορά γιαυτό και για την Κινέζα φίλη μου την Cai Jia.

Γλυκειά σούπα με κοτόπουλο και καλαμπόκι

Υλικά 4 άτομα

2 φιλέτα από στήθος κοτόπουλου, 2 φλυτζάνια καλαμπόκι, 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομένα (λοξά), 1 σκελίδα σκόρδο τριμμένο, 1 κ.σ. σησαμέλαιο, 1 λίτρο ζωμό κοτόπουλου, 1 αυγό, 1κ.σ. κορν φλάουρ, αλάτι.

Ψιλοκόβω τα φιλέτα και τα σοτάρω στο σησαμέλαιο μαζί με το σκόρδο. Ρίχνω το ζωμό, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και λίγο αλάτι. Πολτοποιώ το καλαμπόκι στο μπλέντερ, το προσθέτω στη σούπα και τη βράζω σε μέτρια φωτιά για 20 λεπτά. Διαλύω το κορν φλάουρ σε 2-3 κ.σ. κρύο νερό και το ρίχνω στη σούπα. Ανακατεύω και χαμηλώνω τη φωτιά. Χτυπάω το αυγό και το ρίχνω σιγά σιγά ανακατεύοντας συνεχώς. Σερβίρω αμέσως…  





Τραχανάς alla arrabiata

26 09 2008

Ζήτω ο ροζ καυτερογλυκοξινούτσικος τραχανάς!

«Τι ανακατεύεις εκεί πέρα; Τι είναι αυτό που ακούγεται;»  ρώτησα το αδελφάκι μου χθες το βράδυ την ώρα που μιλάγαμε στο τηλέφωνο. «Ένα τραχαναδάκι φιάχνω, εσύ τα φας;» μου λέει, «κοίτα να δεις  κι εγώ τραχανά βράζω» του απαντάω και βάζουμε αμέσως  τα γέλια.  «Ακου να σου πω, τον βαρέθηκα άσπρο, συνεχίζει, τώρα τελευταία του βάζω και σάλτσα ντομάτα, δοκίμασέ τον με την αραμπιάτα,  ξέρεις ποια,  αυτή από το ράφι του Βασιλόπουλου με τα βιολογικά, γίνεται καταπληκτικός! Τον μαγειρεύεις κανονικά με γάλα και φέτα, στο τέλος βάζεις και λίγη σάλτσα, δοκιμάζεις πόσο καυτερό τον θέλεις».  Μια και δυο λοιπόν σήμερα αγόρασα σαλτσούλα arrabiata της Bio Farma και έφιαξα την καινούργια εκδοχή του τραχανά που είναι η εξής πεντανόστιμη:

Βράζω 3 φλυτζανάκια του καφέ νερό με ένα φλυτζανάκι τραχανά γλυκό λεπτοκομένο και λίγο αλατάκι, προσθέτω 3 φλυτζανάκια φρέσκο γάλα και τον αφήνω να σιγοβράσει σε πολύ χαμηλή φωτιά μέχρι να μαλακώσει τελείως και να αρχίσει να πήζει. (Πρόσεξε, τώρα γιατί αν ξεχαστείς και δυναμώσεις τη φωτιά, τον έχασες. Θα φουσκώσει και θα χυθεί όλος έξω από το κατσαρόλι και ότι μείνει θα κολήσει στον πάτο και θα γίνει καρβουνάκι.) Προσθέτω ένα κομμάτι κατσικίσιο τυρί  (ή φέτα) στο μέγεθος σπιρτόκουτου, που το έχω θρυματίσει καλά καλά με ένα πηρούνι. Ανακατεύω και ρίχνω  3 γεμάτες κουταλιές της σούπας καυτερή σάλτσα ντομάτας. Το αφήνω να πάρει άλλη μια βράση και τον βάζω στο μούλτι. Χτυπάω καλά καλά μέχρι να γίνει κρέμα και το ξαναρίχνω στην κατσαρόλα για 1-2 λεπτά.

Είναι τέλειος!