Κυριακή απόγευμα στη Βάρνα

24 05 2009

VARNA

Την Κυριακή, το απόγευμα της 17ης  Μαϊου βρέθηκα να σουλατσάρω στη Βάρνα μαζί με συναδέλφους δημοσιογράφους από άλλες χώρες.

VARNA

Είχαμε πάει στη Βουλγαρία για να εκπροσωπήσουμε τις Ενώσεις μας στην ετήσια συνάντηση των Ευρωπαίων δημοσιογράφων που έγινε σε ένα θέρετρο κοντά στη Βάρνα και την Κυριακή αφού επισκεφτήκαμε ένα (χάλια) οινοποιείο πήγαμε να δούμε την ωραία πόλη που είναι χτισμένη πάνω στη Μαύρη Θάλασσα.

VARNA

Είχε μια γλύκα εκείνο το απόγευμα.

VARNA

Η αρχιτεκτονική μου θύμισε Αυστρία και η ατμόσφαιρα της πόλης Ελλάδα αρκετές δεκαετίες πριν όταν οι άνθρωποι απολαμβάνανε τη βόλτα τους στα πάρκα και στις αμμουδιές, καθόντουσαν σε παγκάκια, οι έφηβοι έπαιζαν μπάλα σε αλάνες και τα κορίτσια βγαίνανε σεργιάνι χαμογελαστά και κρατημένα χέρι χέρι. 

VARNA 5

Οι Βούλγαροι είναι σαφώς πιο φτωχοί από μας, αλλά στη Βάρνα τουλάχιστον εκείνη την ημέρα είχαν κάτι που εμείς έχουμε χάσει προ πολλού: απολαμβάνανε την ελευθερία τους και την ήρεμη ομορφιά ενός Μαγιάτικου απογεύματος.

VARNA

Αυτό είναι ένα ποταμάκι που διασχίζει ένα ωραίο πάρκο και καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα.

VARNA

Τη θάλασσα δεν τη βλέπεις. Είναι πίσω από μπαρ και από ταβέρνες που είναι χτισμένα στη σειρά κατά μήκος της παραλίας και πρέπει να περάσεις μέσα από αυτά για  να πας στην αμμουδιά. Από την άλλη πλευρά του δρόμου που όλοι κάνουν βόλτα πάνω κάτω,  το ίδιο κάναμε κι εμείς, υπάρχει μια ωραία κατάφυτη πλαγιά.

VARNA

VARNA

VARNA

 

VARNA

VARNA

Αφού περπατήσαμε στην παραλία, περάσαμε μέσα από το πάρκο που είναι κοντά στη θάλασσα και κάναμε μια στάση για καφέ.

VARNA

Μετά κάναμε ένα πολύ μεγάλο γύρο μέσα στην παλιά πόλη. Εντύπωση μου έκανε ο οργασμός ανακαίνισης. Λες και οι κάτοικοι της Βάρνας (και της Βουλγαρίας ολόκληρης γιατί το ίδιο παρατήρησα και σε όλες τις διαδρομές που κάναμε με  αυτοκίνητο) αποφάσισαν όλοι μαζί να αντικαταστήσουν τα παλιά παράθυρα σε σπίτια και διαμερίσματα με νέα κουφώματα αλουμινίου.

VARNA

VARNA

VARNA

VARNA

VARNA

VARNA

Ενας γλάρος μου έκανε την τιμή να ποζάρει για χάρη μου με φόντο το μοναδικό γκράφιτι που είδα σε ολόκληρη την πόλη. Ηταν στην πίσω πλευρά του θεάτρου.

VARNA

 

VARNA

VARNA

Μετά από περπάτημα ωρών ξαναγυρίσαμε στο κομμάτι της πόλης που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα. Στο δρόμο ρωτήσαμε ένα ευγενικό ζευγάρι -μεσήλικες Βούλγαροι που μίλαγαν αγγλικά- που θα μπορούσαμε να φάμε καλά και μας σύστησαν το ψαράδικο της παραλίας, ένα γαλλικό και ένα ιταλικό εστιατόριο. Το ψαράδικο ήταν πράγματι πολλά υποσχόμενο, το είχαμε βάλει από νωρίς στο μάτι.  Χαρούμενοι Βούλγαροι τρώγανε μαριδούλες και άλλα ψαρικά στη λαδόκολα,  παραήταν, όμως, λαϊκό, τα τραπέζια ήταν κολημένα το ένα δίπλα στο άλλο και μύριζε έντονα ψαρίλα. Για λόγους καθαρά αισθητικούς, λοιπόν (και επειδή τις προηγούμενες μέρες είχαμε πείξει στη μιζέρια) προτιμήσαμε το ιταλικό που βρισκόταν μέσα σε έναν ωραίο νοσταλγικό κήπο με μεγάλα δέντρα, που μου θύμιζε εστιατόριο επαρχιακής πόλης στην Ιταλία. Και δεν χάσαμε. Η πίτσα ήταν πεντανόστιμη και τέλεια, με πολύ λεπτή τραγανή ζύμη, όπως ακριβώς θα την έτρωγες στην Ιταλία και πολύ χάρηκα γιαυτό.

Για την ιστορία αναφέρω ότι σκάσαμε τρώγοντας και πληρώσαμε μόλις 5 ευρώ το άτομο (με πουρμπουάρ παρακαλώ). Στη Βουλγαρία πληρώνεις με λέβα αλλά σε μερικά μέρη δέχονται και ευρώ. (Τα 10 ευρώ τα αλλάζουν από 16-19 λέβα.) Το δωμάτιο με πρωϊνό σε ένα συμπαθητικό ξενοδοχείο στην Βάρνα κοστίζει 30 ευρώ. Το ταξί είναι επίσης πολύ φτηνό στη Βουλγαρία. Για μια απόσταση 10χλμ, αν θυμάμαι καλά, πληρώσαμε 7 λέβα.

Στη Βουλγαρία δοκιμάσαμε επίσης σούσι (ναι σούσι, καλά το διάβασες) πολύ ωραία αλλαντικά, τυριά, εξαιρετικό κόκκινο κρασί και μια υπέροχη ρακή-γκράπα. Είμαι γερό ποτήρι και ήπια μπόλικο κρασί στο κοκτέιλ που έδωσε προς τιμήν μας ένα βράδυ ο δήμαρχος της πόλης αλλά αν και ζαλίστηκα ευχάριστα καθόλου δεν με πείραξε, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν καλής ποιότητας. (Το στομάχι και το κεφάλι μου δεν ξεγελιούνται ποτέ). Η δεξίωση έγινε σε ένα χλιδάτο μέρος (κάθε τόσο σταματάγανε απέξω τεράστια τζιπ, οι άνδρες -πλήν του δημάρχου που ήταν φίνος και κομψός- ήταν κάπως χοντροκομένοι και οι γυναίκες μοιαζανε όλες με Τζούλια Αλεξανδράτου σε μελαχροινή ή ξανθειά εκδοχή) πάνω στη θάλασσα, λίγο έξω από τη Βάρνα . Ηταν μέσα στο πράσινο και απόρησα γιατί οι διακοσμητές είχαν την έμπνευση να γεμίσουν την παραλία με τεράστιους πλαστικούς φοίνικες με μαύρο κορμό και  (φλούο) σκούρο οινοπνευματί φύλλωμα. Η αμμουδιά πάντως ήταν χρυσαφένια και πεντακάθαρη και οι ξαπλώστρες (και κρεβάτια με ουρανό και κουρτίνες) υπέροχες. Το τελευταίο ποτήρι κρασί το απόλαυσα εκεί πέρα ξαπλωμένη αγναντέβοντας τη θάλασσα και τα φώτα της πόλης. VARNA

Advertisements

Ενέργειες

Information

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: