Μεγάλο Χωριό – Ταμπέλες

24 04 2009
Το Πάσχα τριγύριζα στα  σοκάκια του χωριού με τη φωτογραφική μου μηχανή στην τσέπη. Στόχος μου αυτή τη φορά ήταν οι ταμπέλες. Ευτυχώς εδώ δεν υπάρχουν επιγραφές με νέον και άλλες κακογουστιές. Οι ταμπέλες είναι ζωγραφισμένες πάνω σε τσίγκο ή σε ξύλο και είναι όλες καλόγουστες  και πολύ τρυφερές.

Το στέκι του Γιαννή, στο Μύλο
Το στέκι του Γιαννή, στο Μύλο

«Το στέκι του Γιαννή» -ναι καλά διάβασες Γιαννή, τον λέμε και όχι Γιάννη-  είναι το πρώτο μαγαζάκι – delikatessen που συναντάς μόλις φτάσεις στο Μεγάλο Χώριο, κάτω στο Μυλοκάλανο απέναντι από το δημόσιο parking .

Λίγο πιο πάνω στη ανηφόρα που οδηγεί στην πλατεία, πλάι πλάι είναι τα μαγαζιά του Πάνου Καρίπη και της Μαρίας Χάσκου

Πάνος Καρίπης

Πάνος Καρίπης

η καινούργια ταμπέλα του Καρίπη

η καινούργια ταμπέλα του Καρίπη

Ειδικότητα του Πάνου τα ζυμαρικά και τα τυριά, ενώ της Μαρίας τα γλυκά κουταλιού, οι μαρμελάδες και τα λικεράκια.

Το Εργαστήρι γλυκών της Μαρίας Χάσκου - Μαχαλιώτη

Το Εργαστήρι γλυκών της Μαρίας Χάσκου - Μαχαλιώτη

Το περίπτερο του Καραμέτα στην πλατεία
Το περίπτερο του Καραμέτα στην πλατεία

Το αμφιλεγόμενο, πλην όμως πασίγνωστο γαλακτομπούρεκο στο καφενείο της Ιωάννας και του Αλέκου Καρβέλη, φέρνει πολλούς λιχούδηδες στο χωριό μας, όλο το χρόνο. Προσωπικά το δοκίμασα -για πρώτη φορά, ναι το ομολογώ-  τη Μεγάλη Παρασκευή μετά τον Επιτάφειο και μου άρεσε γιατί ήταν ελαφρύ και όχι πολύ γλυκό.

Το γαλακτομπούρεκο του Καρβέλη

Το γαλακτομπούρεκο του Καρβέλη

 Η Ελένη Δασκαλάκη είναι ζωγράφος. Σπούδασε στην Ιταλία. Εδώ και αρκετά χρόνια έχει εγκατασταθεί στο χωριό και στο εργαστήριό της ετοιμάζει  διάφορα ωραία διακοσμητικά από φυσικά υλικά. Μ’αρέσουν πολύ τα στεφάνια της από ξερά λουλούδια και κλαριά και βέβαια οι ταμπέλες της. Η Ελένη, που υπογράφει ΕΔΑΣ, έχει φιλοτεχνήσει τις περισσότερες ταμπέλες σε επιχειρήσεις της περιοχής.

Το εργαστήριο της Ελένης Δασκαλάκη

Το εργαστήριο της Ελένης Δασκαλάκη

Εργο της Ελένης είναι και τα ωραία γραμματοκιβώτια, το ένα έξω από το εργαστήριό της και το άλλο έξω από το Παραμύθι.

το γραμματοκιβώτιο της Ελένης

το γραμματοκιβώτιο της Ελένης

το γραμματοκιβώτιο του Φώτη

το γραμματοκιβώτιο του Φώτη

Το «Παραμύθι» είναι το στέκι των νεώτερων -οι μεγαλύτεροι προτιμούν να τα πίνουν στο ξενοδοχείο στην πλατεία.
Το "Παραμύθι" του Φώτη

Το "Παραμύθι" του Φώτη

 Εδώ που σήμερα είναι το «Παραμύθι» παλιότερα βρισκόταν η χασαποταβέρνα του Γιώργου Πριόβολου.  Το πρωί αγοράζαμε κρέας για το σπίτι  και το βράδυ τρώγαμε υπέροχα ψητά. (Αυτή η φωτογραφία δεν είναι δική μου, ας είναι καλά ο ξάδερφος ο Σταύρος Πριόβολος, ο γιος του θείου Γιώργου, που μου την έστειλε.)

Χασάπικο το πρωί, ταβέρνα το βράδυ

Χασάπικο το πρωί, ταβέρνα το βράδυ

Το μαγαζί του Κρίκου έχει κλείσει πια αλλά είναι καλοδιατηρημένο και το καλοκαίρι εδώ απέξω λειτουργεί η «μικρή Βουλή» – κατάλαβες τώρα. 

τα ψιλικά του Κρίκου

τα ψιλικά του Κρίκου

 Στου Βαστάκη θα φας τα καλύτερα σουβλάκια της επικράτειας από νόστιμο κρέας, κομένο στο χέρι και σαλάτα με εξαιρετικό αγουρέλαιο.

Η ψησταριά του Βαστάκη

Η ψησταριά του Βαστάκη

Παλιά στο χωριό υπήρχαν πολλά μαγαζιά: μπακάλικα, ραφεία, τσαγκάρικα, μόνο φούρνο δεν είχαμε, το ψωμί το έψηναν οι νοικοκυρές στο φούρνο του σπιτιού. Τώρα κλείσανε όλα αυτά εκτός από το οινοπαναντοπωλείο του Κωστούλα Βονόρτα, που γερνάει μαζί με τον ιδιοκτήτη και τους πελάτες του.

Το παλιό καφενείο-μπακάλικο του Κωστούλα

Το παλιό καφενείο-μπακάλικο του Κωστούλα

Λαογραφικό Μουσείο Μεγάλου Χωριού

Λαογραφικό Μουσείο Μεγάλου Χωριού

Στο λαογραφικό μας μουσείο συγκινούμαι κάθε φορά που βλέπω μεταξύ άλλων  -οικογενειακών ενθυμίων- ταμπέλες και αντικείμενα από τα παλιά μαγαζάκια όπως το παπουτσίδικο του Αναγνωστόπουλου.

το τσαγκάρικο στο μουσείο

το τσαγκάρικο στο μουσείο

το τσαγκάρικο του Σωτήρη όπως ήταν παλιά

το τσαγκάρικο του Σωτήρη όπως ήταν παλιά

Από ένα ρεπορτάζ με ταμπέλες δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι ξενώνες. Στο χωριό υπάρχουν πολλοί, δεν έχουν όμως όλοι ταμπέλα, όπως η «Ανεράδα» -by the way το πρώτο και πιο cute boutique hotel στην Ελλάδα-, η «Φωλίτσα, το «Αγνάντι» και το «Πέτρινο».

Ο ρομαντικός ξενώνας της Μαρίας Γιαννάκου

Ο ρομαντικός ξενώνας της Μαρίας Γιαννάκου

 

το "Πέτρινο" της Βασιλικής Ιμβρου

το "Πέτρινο" της Βασιλικής Ιμβρου

 

Ο ξενώνας της Βαλεντίνας Πριόβολου

Ο ξενώνας της Βαλεντίνας Πριόβολουτα δωμάτια της Φρόσως Γιαννακοπούλου

Άφησα για το τέλος την ταμπέλα του Γιώργου Γιαννακόπουλου στον Αη Θανάση. Είναι η χειρότερη και θα μπορούσε να βρίσκεται οπουδήποτε. Καΐ είναι κρίμα γιατί αδικεί το εστιατόριο που έχει καλό φαγητό και ωραίο περιβάλλον στην εξοχή.
το εστιατόριο του Γιώργου Γιαννακόπουλου στον Αη Θανάση

το εστιατόριο του Γιώργου Γιαννακόπουλου στον Αη Θανάση

  

Advertisements

Ενέργειες

Information

8 Σχόλια

25 04 2009
ΧΑΡΑ ΘΕΟΔΩΡΙΤΣΗ

Αγαπητή φίλη,κατ αρχάς να σου ευχηθώ:
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με ΥΓΕΙΑ!
Πράγματι οταν πριν μερικά χρόνια είχα επισκεφθεί το Καρπενήσι,επισκέφθηκα & το Μ.Χωριό,παρακινειμένη απο την «Ανεράδα» που φωτο της είχα δει δημοσιευμένες σε περιοδικού σπιτιού (νομιζω στο ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ) και εντυπωσιάστηκα,διότι τότε δεν είχαν γίνει ακόμα μόδα οι ξενώνες τέτοιου τύπου,και απο το Γαλακτομπούρεκο του Καρβελη(Κοιλιόδουλη γλυκατζού μια ζωή)!
Περιττόν να σου πώ οτι ξετρελλάθηκα απο τη θέση,την ομορφιά και τη γραφικότητά του.Ονειρό μου να ξαναγυρίσω έστω για ένα διήμερο και να μείνω στην Ανεράδα (ίσως σε κάποια επέτειο γάμου,διότι τώρα με την κρίση…δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες!).
Εντυπωσιάστηκα όμως και θαύμαζα τις πινακίδες αυτές που δείχνεις κι εσύ σήμερα.Φαινόταν οτι ήταν καλλιτεχνική δουλειά,δεν φαντάστηκα όμως οτι η καλλιτεχνις όχι μόνο επέλεξε να ζεί στο χωριό,αλλά δημιουργεί και συντηρείται οικονομικά απο την αγάπη της.
Μπράβο της και μπράβο και στους χωριανούς που είναι τόσο καλαίσθητοι.Αξίζει ο κόπος.Δεν παιρνάνε απαρατήρητα τα μαγαζιά τους.
ΑΝ δεν κάνω λάθος πρέπει να φτιάχνει και διάφορα χρισοποίητα,διότι απο το «Στέκι του Γιαννή» είχα πάρει έναν Σταυρό απο ξύλα και αποξηραμένα λουλούδια & μια σύνθεση ξύλινων κουταλών κουζίνας πάλι με αποξηραμένα,που κοσμούν όλα αυτά τα χρόνια την κουζίνα μου,με γεμίζουν όμορφες αναμνήσεις και επιθυμία να ξαναέλθω.
Νάστε όλοι καλά και να διατηρήσετε το επίπεδο.
Με φιλικά & θερμά αισθήματα
Χαρά

25 04 2009
ΧΑΡΑ ΘΕΟΔΩΡΙΤΣΗ

Συγχωρήστε μου κάποια ορθογραφικά λάθη που έγιναν απο βιασύνη(ο Δαίμων των μακρυων νυχιών χτύπησε),καθώς και διορθώστε την λέξη «χρυσοποίητα» σε ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ .

25 04 2009
kikitri

Α, πόσο χαίρομαι που έχετε έρθει στο χωριό μας και διατηρείτε ωραίες αναμνήσεις!
Σας καλωσορίζω στο «σπιτάκι» μου και σας ευχαριστώ πολύ για το θερμό σας σχόλιο.
Σας εύχομαι επίσης ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και βέβαια να ξαναπάτε στο Μεγάλο Χωριό. Σίγουρα η Ανεράδα δεν είναι για όλα τα βαλάντια, υπάρχουν όμως και άλλοι καλόγουστοι ξενώνες με ωραία θέα και σε καλές τιμές.

6 05 2009
orfia

Τοσες πολλες και υπεροχα εικαστικες ταμπελες σε ενα μονο χωριουδακι…δεν ετυχε να ξαναδω..Μπραβο τους!! Ρουμελη ε??? Κανω πολλα καλοκαιρια διακοπες στις θαλασσες της Φωκιδας..Εσεις ειστε στα ορεινα..!!
Καλο σας απογευμα

6 05 2009
kikitri

Σας ευχαριστώ!

24 05 2009
cook

καλα…εργα τεχνης ειναι μερικες…γλυκυτατες…

25 05 2009
kikitri

αχ μ’αρέσει που μου το λες κουκάκι μου

25 05 2009
kikitri

Σ’ευχαριστώ, κουκάκι μου, σ’ευχαριστώ! Κι εμένα μ’αρέσουν πολύ πολύ, τις βρίσκω όλες πολύ τρυφερές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: